ေႏြဦး ႏွင့္ အက်ၤီေလး တစ္ထည္ by nga-choot

ေႏြဦး ႏွင့္ အက်ၤီေလး တစ္ထည္  by nga-choot 

အခုလို ေႏြဦးတြင္ ရြက္ေႂကြကေလးမ်ားသည္ စီရန္ဂြန္းလမ္းမႀကီးတေလ်ာက္ ေလႏွင္ရာ လြင့္ပါးေနသည္။ ကိုကို႔အိမ္သည္ ထိုလမ္းမႀကီးေဘး တေနရာတြင္ ရွိိခဲ့ဖူးသည္။ ရွပ္အက်ႍံ အျဖဴေရာင္ slim fit ကိုေက်ာေက်ာ့ ေမာ့ေမာ့ ဝတ္ကာ ႐ႉးဖိနပ္ကို ခပ္ဖြဖြ စီးတက္ေသာ ကိုကို။

ကိုကိုႏွင့္က်ေတာ္ တစ္ေက်ာင္း ထဲကျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ကိုကို႔ကို ေက်ာင္းတုန္းက က်ေတာ္မသိ။ ကိုကိုကလည္း က်ေတာ္ဆိုတဲ့ ခြၽတ္တားေလး ဘယ္ဆီေနမွန္းေတာင္ သိမည္မထင္။

တိုက္ဆိုင္မႈေတြ႕ႏွင့္ ကိုကိုနဲ႔က်ေတာ္ ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က အခုလို မိုဘိုင္းအင္တာနက္ေတြ ေခတ္မ စားေသးသျဖင့္ က်ေတာ္တို႔ ဂ်ီေတာ့ေပၚမွာ ေတြ႕ၾကသည္။ ညဖက္ေတြမွာေပါ့။ ေန႔ခင္းေနလည မွာေတာ့ ္  sms အျပန္အလွန္ ပို႔ၾကသည္။ အဲ့တုန္းက. တစ္လ  sms အေစာင္သံုးရာ မေလာက္ေပ။ လစဥ္ sms ဖိုး ပိုေပးရသည္။ တခါတေလ ႐ံုးဖုန္းနဲ႔ ကိုကို ဖုန္းေခၚတက္သည္။ က်ေတာ့္အသံ ဩဩေလးကို နားဝင္ခ်ဳိသည္တဲ့။ က်ေတာ့ မ်က္လံုေတြ အေၾကာင္းလည္း စာေတြ တဖြဲ႕ တႏြဲ႕ ေရးတတ္ေသးသည္။ အက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ ေျဖာင့္ခ်က္ဆိုလားပဲ..။

ကိုကိုႏွင့္က်ေတာ္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ အျပင္မွာ လူခ်င္းေတြ႕ သည္မွာလည္း မွတ္မွတ္ရ ျဖစ္သည္။ ကိုကိုက လဖက္သုပ္မွာ နံပါတ္တစ္ျဖစ္သည္။ သူရဲ႕ စာေတြမွာ သူလက္ဖက္သုပ္ ေကာင္းေၾကာင္း ႂကြားတတ္သလိ စားဖူး သူတိုင္းကလည္း ခ်ီးမႊမ္းၾကသည္။ လဖက္သုပ္ႀကိဳက္ေသာ က်ေတာ္ ကိုကို့ဆီ တစ္ေန႔ေတာ့ ေရာက္ျဖစ္သည္။ လဖက္စားဖို႔ထက္ ကိုကိုနဲ႔ ေတြ႕ခ်င္တာက အဓိက ျဖစ္သည္။  အဲ့သည္ေန႔က မေကြးသား အစ္ကို တစ္ေယာက္လည္း ကို႔ကို႔ အိမ္ေရာက္ေနသည္။ က်ေတာ္တို႔ ကိုကို႔လက္ရာ လဖက္သုပ္ကို အားရ ပါးရ စားၾကသည္။ ကင္မရြန္းဟိုင္းလန္းက ကိုကိုဝယ္လာေသာ  BOH တံဆိပ္ လဖက္ေျခာက္ ခတ္ထားေသာ ရည္ေႏြးၾကမ္းနဲ႔ ျဖစ္သည္။

မေကြးသား အစ္ကို ျပန္ခါးနီး ေတာ့ " က်ေတာ္ေကာ ဘာလုပ္ရမွာလဲ"ဟု ကိုကို႔ကို ေမးလိုက္သည္။ ကိုကိုကေနအံုးေလဟု တိုးတိုးေလး ေျပာသည္။  

သည္လိုနဲ႔ က်ေတာ္ ကို ကို ့ အိမ္မွာ က်န္ခဲ့သည္။  ဟိုအစ္ကိျပန္သြားေတာ့ ကိုကိုက က်ေတာ့ကို သူအိပ္ခန္းထဲ လာဖို႔ ေခၚသည္။ က်ေတာ့ ရင္ေတြ ခုန္ေနသလား။

အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ကိုကိုက အငမ္းမရ နမ္း ေတာ့သည္။ က်ေတာ္ကလည္း ျပန္လည္နမ္းမိသည္။ ကိုကို႔ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးသည္ လြန္စြာ နမ္း၍ေကာင္းသည္။  ကိုကိုကေတာ့  က်ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းထူထူမ်ားကို လြန္စြာတပ္မက္သည္ ဟုဆိုပါသည္။  အဲ့သည္ေနာက္ ကိုကိုက က်ေတာ့ ခ်ဳိခ်ဳိေလးကို စို႔ပါေတာ့သည္။ သည္ေနာ္မွာ က်ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကိုယ္မွာ အက်ႍံဆိုလို႔ အတြင္းခံေလးမွ်သာ က်န္ေတာ့သည္။ က်ေတာ္ ကိုကို႔ကို လွဲအိပ္ေစပီး က်ေတာ္က ကို႔ကို႔ ခႏၶာကိုယ္ေပၚ အုပ္မိုးကာ ကို႔ကို႔ရင္အုပ္က်ယ္က်ယ္ ေလးမွ ဖတ္ကာထားသည္။ အဲ့သည့္ေနာက္ ေအာက္ဖက္ဆင္းကာ ခ်ဳိခ်ဳိစို႔ေပးသည္။ ကို႔ကို႔ ညီးညဴမိန္းေမာသံမ်ားသည္ ဖြင့္ထားေသာ သီးခ်င္းသံမ်ားထက္ က်ယ္ေလာင္ေနသည္။ 

ထိုမွတဆင့္ က်ေတာ္ ကိုကို႔ ညီဖြားေလးကုိ အတြင္းခံ အျပင္မွ လွမ္းကိုင္ေတာ့ ကိုကို တြန္႔တြန္႔ လူးေနပီ ျဖစ္သည္။ ထိုမွတဆင့္ အတြင္းခံေလးကို အသာခြၽတ္ေတာ့ ကိုကို ဖင္ေလးႂကြေပးသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုကို႔ ကိုယ္မွာ အဝတ္အစားမရီွေတာ့။ ကိုကို႔ ညီဖြားေလးသည္ က်ေတာ့ ညီဖြားေလးထက္ မဆိုသေဘာက္ေလး ႀကီးမည္ ထင္သည္။ သို႔ေသာ္ က်ေတာ့ထက္ တိုပါသည္။ ကိုကိုက က်ေတာ့ထက္ အရပ္ပုသည္ကိုး။

က်ေတာ့္ေခါင္းေလး ကို႔ကို႔ေပါက္းၾကာထဲ ငုပ္လွ်ဳိးလိုက္ ကို႔ကို႔ခ်ဳိခ်ဳိးေလးအား စို႔လိုက္ျဖင့္ အလုပ္မ်ားေနပါသည္။ ကိုကို႔ ညီဖြားေလးမွာ ေရွ႕ဦးအရည္မ်ား  စိမ့္ထြက္ေနသည္မွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပီျဖစ္သည္။

က်ေတာ ကို႔ကို႔ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို မိုးေပၚေထင္ကာ က်ေတာ့ လုပ္ငန္းစတင္ရန္ ျပင္ဆင္လိုက္ပါသည္။ က်ေတာ့ ညီဖြားကလည္း ကိုးဆယ္ဒီဂရီမက ေတာက္မတ္ေနပါေတာ့သည္။ က်ေတာညီဖြားေလး ကိုကို႔ ခေရဝ ဆီ ေထာက္မိေသာ အခ်ိန္တြင္ ကိုကို႔ဆီမွ အသံထြက္လာပါေတာ့သည္။

" ခြၽတ္တားေလး ကိုကိုနဲ႔ တစ္သက္လံုး အတူေနနိင္မလား"   ကိုကိုေမးပါသည္။ က်ေတာ္က က်ေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ကို ေပးေတာ့ ကိုကို မခ်ိၿပံဳး ၿပံဳး ပါသည္။ အဲသည္ေနာက္က်ေတာ္ ကုတင္ေပၚလွဲခ်ရင္း က်ေတာ္ အနားယူ ေနလိုက္မိေတာ့သည္။ 

အဲသလို ပထမအႀကိမ္ ေတြ႕ဆုံၿပီးေနာက္  ကိုကိုနဲ႔က်ေတာ္ အပတ္စဥ္ ၾကာသပေတးေန႔တိုင္း ေတြ႕ၾကပါသည္။ ကိုကို႔ ကန္ပနီရိွတဲ့ ကြန္ဒိုက ေရကူးကန္မွာ ေရကူးရင္း ဒါမွမဟုတ္ တင္းနစ္႐ိုက္ဖို႔ရန္ျ ျဖစ္သည္။  ညစာကို ကိုကိုေကာ က်ေတာေကာ ႀကိဳက္တဲ့ ယိုးဒယားစာ စားရင္း တခါတေလ kfc ၾကက္ေၾကာ္ စားရင္း က်ေတာ္တို႔ အပတ္စဥ္ ္ၾကာသပေတးေနတိုင္း ေတြ႕ျဖစ္ၾကပါသည္။ က်ေတာ့ ၾကာသပေတး ညမ်ားသည္ ကို႔ကို႔ အတြက္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။

ကတိတစ္ခုကို လြယ္လြယ္မေပးခ်င္ေသာ က်ေတာ္ႏွင့္ ကိုကိုတို႔ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ကုတင္ႀကီးေပၚ အပတ္စဥ္ ၾကာသပေနးေန႔တိုင္း တူတူ အိပ္မိၾကသည္ကေတာ့ မဆန္းဖူးထင္ပါသည္။ တခါတေလ က်ေတာ္ ေတြးမိေနတာက ကိုကိုက က်ေတာ့္ ဆီက လိုခ်င္တာလား က်ေတာ့္ကို ေပးဆပ္ခ်င္တာလား။ က်ေတာ္ကေတာ့ မေပးဆပ္ႏိုင္ပါ။ ေပးဆပ္ရတဲ့ အရာေတြထဲမွာ အမုန္းဆုံးတစ္ခုက အဲသလို ေပးဆပ္ျခင္းမ်ိဳးပါ။

ကိုကိုက မစို႔မပို႔ေပးေသာအရာႏွင့္ အာသာမေျပေသာက်ေတာ္ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္တက္လြန္း ေသာက်ေတာ္  အစားၾကဴးေသာက်ေတာ္ သည္ ကိုကိုမသိေအာင္ ညစာကို အျပင္မွာ ထြက္စားေလ့ရိွသည္။ အလြန္အကင္းပါးေသာကိုကိုသည္ က်ေတာ္ ညစာခိုးစားတိုင္း ေျခရာခံမိသည္။ သည္လိုႏွင့္ က်ေတာ္ႏွင့္ ကိုကိုတို႔ဆက္ဆံေရးသည္ အနည္းငယ္ တင္းမာလာသည္။ တင္းလြန္းေသာ ႀကိဳးတို႔သည္ မၾကာမီွ ျပတ္တက္သည္။

သည္လိုနဲ႔ ကိုကိုေကာက်ေတာ္ပါသိသည့္ ညီငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႔ပြဲ အၿပီး ေသာၾကာညတစ္ခုမွာ ကိုကို႔ကို က်ေတာ္ လမ္းခြဲစကားေျပာလိုက္သည္။ အဲ့အခ်ိန္က ျမန္မာျပည္မွာဆို တူးပို႔သံေတြညံကာ ပိေတာက္နံေတြ လိႈင္ေနမည္ ျဖစ္သည္။ ကိုကိုကလည္း မာန အလြန္ႀကီးသူဆိုေတာ့ ေန႔မကူးပဲ က်ေတာ္တို႔ ျပတ္ဆဲၾကသည္။ ထိုေႏြဦးသည္ ကိုကို႔ အတြက္ ပူျပင္းလြန္းျမည္ထင္သည္။ က်ေတာ္အတြက္ ေႏြလြန္ေျမာက္ကာ မိုးဦးစကို ေရာက္သည္ကဲ့သို ေအးျမမႈကို ခံစားရသည္။ မၾကာခင္ မိုးႀကိဳးမ်ား မုန္တိုင္းမ်ား က်မည္ကို က်ေတာ္ ႀကိဳတင္ မရိပ္မိ မသိရီွခဲ့။

အဲ့အခ်ိန္က စစ္အစိုးရသည္ ႏိုင္ငံေရးသမား မွန္သမွ်ကို အျမစ္ပါမက်န္ ျဖဳတ္ထုပ္သတ္ လုပ္ေနေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ကို႔ကို႔ စိတ္ အမူအက်င့္မ်ားသည္ စစ္အစိုးရနဲ႔ အလားသဏ႑န္တူသည္။  က်ေတာ့္ ခြၽတ္တားေလးကို သူရင္ခြင္ထဲက ထုတ္ခဲ့႐ံုမက က်ေတာ္နဲ႔ ပတ္သတ္တာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းေတာ့သည္။  ကိုကိုနဲ႔ လမ္းခြဲအၿပီး တစ္ပတ္ေက်ာ္တြင္ က်ေတာ့ အီးေမလ္းအေဖာက္ခံရပီး က်ေတာ့ က်င္လည္ရာ ဝန္းက်င္ တစ္ခုမွာ မ်က္ႏွာ မျပရဲေအာင္လုပ္ခံလိုက္ရသည္။

မၾကာခင္ သႀကၤန္က်ေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ က်ေတာ့တြင္ zara တံဆိပ္ ရွပ္အက်ၤႌ အျပာကြက္တစ္ထည္ ရိွသည္။  ၾကာသပေတးေန႔တိုင္း က်ေတာ္ ထို အက်ႍံႌေလးကို မျပတ္ဝတ္တက္သည္။ ထိုအက်ၤႌေလး အေရာင္ေတြ ေဖ်ာကာေနေသာ္

လည္း ၾကာသပေတးေန႔တိုင္း က်ေတာ္ ဝတ္ေနအံုးမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအက်ၤႌေလး ေဆြ႕ျမည့္ကာ ေပါက္ၿပဲကာလာလ်င္လည္း က်ေတာ္ ဝတ္ေနအံုးမည္ျဖစ္သည္။ ဝတ္မရေအာင္ စုတ္လာလ်င္ေတာ့ အျမတ္တႏိုး သိမ္းဆည္းထားမည္ ျဖစ္သည္။ျဖစ္သည္။

ေႏြဦးတြင္ ရြက္ေႂကြကေလးမ်ားသည္ စီရန္ဂြန္းလမ္းမႀကီးတေလ်ာက္ ေလႏွင္ရာ လြင့္ပါးေနသည္။ ကိုကို႔အိမ္သည္ ထိုလမ္းမႀကီးေဘး တေနရာတြင္ ရွိိခဲ့ဖူးသည္။